Hakan Türksoy
Banktaki kemancı II

Damdaki kemancıyı "Ah bir zengin olsam... daba dibi dibi dibi bum!" nakaratından biliyoruz.

Nakarat dediğime bakmayın, bilmeden yazdım. Belki tuttu belki tutmadı...

Bilenlerden nasılsa ses çıkmıyor. Bilmeyenler de bu çocuk ne kadar çok biliyor(!) demiştir.

Salla gitsin...  El alemin damdaki kemancısı varsa bizim de banktaki kemancımız var.

Banktaki kemancı Kanuni Sultan Süleyman'ın şaibeli Sadrazamı Rüstem Paşa'nın kendi adına yaptırdığı Cami'nin bir parçası olan Bedesten Çarşısı'nın önündeki bankta oturuyor..

Kendisi bir heykel olsa da doğuştan yetenekli müzisyenleri temsil ediyor... Daha doğrusu ben öyle düşünüyorum...

Aynı zamanda günümüzün vebası vefasızlığa rağmen vefa abidesi. Yaz, kış, yağmur çamur demeden elinde keman çıplak ayakla gülümseyerek ziyaretçi bekliyor...

Fakat bazı şerefsizler ona sürekli zarar veriyor... Bir ara kemanını kırmışlardı. Son olayda el parmağını kırdılar.

Düşünen insan beynine zarar verenlerin eseri olan bu olan şerefsiz ya da şerefsizler bırakın müzisyenin elini kırmayı her şeye zarar veriyor.

Geçenlerde Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün heykellerine zarar verdiler...

Fakat bizim banktaki kemancımız böyle bir ortamda bile gülümseyerek kemanını çalmaya devam ediyor...

Pandemiden önce her gün selamlaşıyordum. Bazen de yanına oturup kafa dinliyordum.

Çünkü repertuarı çok geniş. Pop, klasik, Türk Sanat Müziği, Türkü anlayacağınız ne duymak isteseniz onu çalıyor. Bir ara neden Arabesk çalmıyorsun dedim.

Hiç bir şey söylemeden boynunu büktü. Ne demek istediğini anladım tabii.

Neyse, inanmayan yanına otursun, gözlerini kapayıp dinlesin.  En son  bana Frank Sinatra'dan My Way'i çalmıştı.

Geçen gün etraf sakinken yanına oturdum. Gözlerimi kapattım. Fakat bu kez tuhaf şeyler çalmaya başladı.

Gözlerimi açtım durdu. Kapattım, Ajdar'dan çikita muzu çalıp-söylemeye başladı.

Elimle kemanını tuttum. Neler oluyor usta? dedim. Bende bir şey yok sen kendine bak. Aklından ne geçiyorsa ben onu çalıyorum dedi.  İşte o zaman bende bir şey olduğunu anladım.

Yanından kalktım, uzaklaşırken arkamdan seslendi. "Üzülme bugünlerde herkes senin gibi. Dün yanıma oturan doktor için ne çaldığımı bilsen şaşırırsın!" dedi.

Öyle deyince biraz rahatladım.  Daba dibi dibi bum! diyerek yoluma devam ettim...

Yazı Tarihi : 07.04.2021