Şafak LAYİÇ
CEYLANLAR

Ormanda yaşayan hayvanlar, zekâsından dolayı Tilki’yi başkan, Çakal’ı da yardımcı seçerler. Karşılık olarak da hemen her gün, bütün hayvanlar, ellerinde ne varsa, çam sakızı çoban armağanı, bu iki yöneticiye getirmeye başlarlar.

Ancak Çakal bir gün Tilki’ye itiraz eder:

-Güya hayvanların yöneticisiyiz. Ama şu bize yiyecek olarak verdiklerine bir bak; hep ıvır zıvır.

Aslında Tilki de aynı fikirdedir. Kahramanımız bu haksızlığa makul bir çözüm getirmek için bir gün, yanına Çakal’ı da alıp kurtların inine gider:

-Kurt kardeşler, size adil bir teklifimiz var.

Fırsatın kokusunu alan kurtlar kulak kabartırlar:

-Eğer bundan sonra ceylanlara saldırmazsanız, planımız gereği, size teker teker gelip teslim olacaklar. Siz de buna karşılık olarak bu ceylanların yüreğini ve beynini bize vereceksiniz.

Kurtlar kulaklarına inanamaz. Savunmalarıyla efsanelere konu olmuş ceylanlar neden teker teker teslim olsunlar ki? Ancak büyük bedeller ödeyip avlanmak yerine, küçük iki bedelle ceylanları teker teker teslim almak onlara cazip bir teklif gibi gelir.

Tilki ile Çakal da, yanlarına aldıkları kurtların temsilcisiyle birlikte ormanın derinliklerinde gizlenen ceylanları arayıp bulurlar. Ceylanlar, saldırı olacağını düşündükleri için önce ürküp birbirlerine sokularak savunma durumuna geçerler. Ancak yanlarına yaklaşan Tilki ile Çakal onları sakinleştirir:

-Ey ceylanlar, size çok güzel haberlerimiz var. Artık kurtlardan kaçmanıza gerek kalmadı. Bundan sonra size saldırmayacaklar. Onların asıl derdi aranızdaki “Kavgacı Ceylan”. Eğer onu kurtlara teslim ederseniz, artık dilediğiniz gibi güvenle otlayıp huzur içinde yaşayabilirsiniz.

Ceylanlar bunun zor bir karar olduğunu, düşünmeleri için

zamana ihtiyaç duyduklarını söylerler. Uzun ve yıpratıcı tartışmalardan sonra kimse Bilge Ceylan’ın uyarılarını dinlemez ve çoğunluğun kararı gereğince ertesi gün gelen yırtıcılar grubuna Kavgacı Ceylan teslim edilir.

Böylece bu karardan (Bilge Ceylan dışında) herkes memnun olur. Çünkü hem yırtıcıların karnı doymuş hem de ceylanlar, herhangi bir saldırı tehdidi olmadan huzur içinde yaşamaya başlamışlardır.

Ancak birkaç gün sonra yırtıcılar, acıkan karınlarını bir defa daha doyurmak için bu defa en hızlı ceylanı isterler. Yine benzer tartışmalar ve yine benzer bir karar.

Hayvanlar arasındaki bu tuhaf barış birkaç gün sonra sona erer. Çünkü ceylanlar, eskiden savaştıkları için gerilirken, şimdi ise sıra ne zaman kendilerine gelecek, diye kaygılanmaya başlamışlardır. Ancak toplantıda aldıkları “savaş” kararı pek anlamsız olmuştur; çünkü ceylanlar, en çok direnen onlarca arkadaşlarını kendi elleriyle teker teker teslim ettikleri için, çok büyük bir güç kaybına uğramışlardır. Toplantı sonunda Bilge Ceylan, yeniden savaş isteyenlere şu sözlerle seslenir:

-Biz aslında savaşı daha başta, Kavgacı Ceylan’ı ellerimizle teslim ettiğimizde kaybettik!

Hoşça kalın…

Yazı Tarihi : 29.10.2020