Şafak LAYİÇ
NİMET

Bir tilki, ormanın kıyısında içi güzel yiyeceklerle dolu bir bağ evi görür. Ağzının suyu akar fakat duvarları çok yüksek olduğu için içeriye bir türlü giremez.

Ancak Tilki pes etmez ve evin çevresini yavaş yavaş dolaşarak, kendisine bir yol bulmaya çalışır. Kahramanımız sonunda, oldukça dar da olsa bir delik keşfeder. Fakat bu giriş, ne yazık ki Tilki’nin içinden geçebileceği kadar geniş değildir.

Zavallı hayvan oradan çaresizce ayrılırken, son anda aklına güzel bir fikir gelir. Tilki, eğer birkaç gün herhangi bir şey yemezse, iyice süzülecek ve bu delikten bağ evine girebilecektir. Plân gerçekten de işe yarar ve kahramanımız üçüncü günün sonunda, bu dar delikten, zorlukla da olsa bağ evine girmeyi başarır.

Kurnaz Tilki, akşama kadar ne bulursa yer ve iyice semirir. Ancak yuvasına dönmek için giriş yaptığı deliğe geri geldiğinde, yine içinden geçemeyecek kadar şişmanladığını fark eder. Kahramanımız şimdi kapana kısılmıştır.

Tilki, bağ evinde yaşayanların kendisini görmesinden korkarak başka bir çıkış yolu arar. Fakat bu zor şartlarda yaptığı araştırmalarda dar delikten başkasını bulamaz. Zavallı hayvan, yine günlerce aç kalarak zayıfladıktan sonra özgürlüğüne kavuşur.

İğne ipliğe dönmüş Tilki bağ evinden ayrılırken, hayalindeki eve hüzünle bakıp şunları söyler:

-Ey güzel bağ! Ne kadar cazip görünüyorsun. Yiyeceklerin ne kadar lezzetli. Fakat bana ne yararın var? Yine sana geldiğim gibi gidiyorum.

Elde ettiklerine sonsuza kadar sahip olacağını sananlara…

Hoşça kalın…

Yazı Tarihi : 26.10.2020