Hakan Türksoy
Payidar efendi ve ilk maskeliler...

"Yıl 2050 huzur evinin müdürü, emekliliğini beklediği günlerden birinde, en kıdemli  çalışanını yanına çağırır ve merakla "Payidar abi, bundan otuz sene önce işçi alımı konusunda çok sıkıntı çektiğimiz zamanları iyi hatırlarsın...

Aldığımız işçilerden, huzur evindeki yaşlı insanlara kötü davrananlar oluyordu...

Bizde neredeyse gün aşırı işçi değiştirmek zorunda kalıyorduk... Ben bıkıp usanmıştım yanlış işçi seçimlerinden...  Bir ara sana bıraktım. Görevi sen üstlendin...

Sen hangi işçiyi aldıysan, o günden bu güne tek bir sıkıntı çekmedik. Yaşlılarımıza da çok iyi davrandılar...

Merak ettiğim şu; Sen neleri göz önünde bulundurarak onları işe aldın?.. Nasıl bu kadar isabetli kararlar verebildin?.. Nasıl bir tecrübedir bu?.." diye sorar.

Payidar efendi, müdürün sorularından sonra bulundukları odanın camına sabitler bakışlarını... Huzur evinin avlu kapısından, binaya kadar olan geniş yola derin derin bakar...

Sonra eliyle yolu göstererek  işaret eder... "Evet müdürüm çok iyi hatırlıyorum...

Yıl 2020 ve Covid-19 pandemisinin ilk günleriydi... İşçi alımı için gazeteye ilan verdiğimizde, iyi ve buradaki yaşlı insanlara asla zarar vermeyecek incelikte gönlü güzel insanlar bulmayı umuyorduk....

Siz bu görevi bana verdiğimizde, yolun sonundaki binanın kapısında yüzümde maske günlerce bekledim her bir başvuru yapan işçiyi...

Bilirsiniz yol geniş, ferah olunca başvuru için gelenlerden kimi maske takmıyor, kimi çenesinin altında tutuyor ya da koluna takıyordu.

O an dedim ki kendi kendime; yürüdüğü geniş ve ferah yolda bile maskesini doğru takan insan, yaşlı insanları hiç incitir mi?...

Yani tecrübeyle alakası yok müdürüm.... Çok şükür. Doğru tercih yapmışım..."

Bu alıntının orijinalinde ne pandemi ne de geniş yol vardı. Yol dar ve her yerde karınca yuvası vardı. Payidar efendi karınca yuvalarına basanlarla basmayanları takip etmişti.

Değiştirip pamdeminin ilk günlerinde yaşananları otuz yıl sonrasına uyarladım...

Bugünlerde virüsün mutasyonlusu, mutantlısı ne varsa ortalıkta cirit atıyor. Aşı sorunumuz var. Ekonomik sıkıntı, deprem beklentisi de cabası.

Kısacası pandeminin ilk günlerinden bu yana maske takan, kurallara uyan, yasaklı günlerde sokağa adım atmayacak kadar ince düşünen, ince düşündükleri için her şeyin ama her şeyin farkında olan asil ruhlu, gönlü güzel insanların değerini bilelim.

Bu insanlar bugün bize, yetiştirdikleri çocukları ve torunları herkese lazım olacak...

Yazı Tarihi : 01.02.2021