Şafak LAYİÇ
RAKİPLERİMİZİ YENMEK

Amerikalı bir iş insanı, kurduğu küçük şirketini büyütmek uğruna rakiplerine karşı yıllarca mücadeleler vermiş ve sonunda hayalini kurduğu büyük bir servete sahip olmuştur. Ancak mutluluğu bir türlü yakalayamayan kahramanımız bir gün, radikal bir kararla, tüm işlerini tasfiye ederek, huzur bulmak için, Tibet’e, herkesin önerdiği bir bilgenin yanına gider.

Bilge, kendisini öğrencisi olarak kabul etmeden önce, yerden aldığı bir dal parçasıyla toprağa bir çizgi çizer ve “kısaltın” der. Kahramanımız hemen elleriyle bu çizginin yarısını siler. Ancak doğru cevap bu değildir:

-Henüz hazır değilsiniz. Lütfen şimdi gidin ve seneye bir daha gelin.

Zavallı adam, bir yıl boyunca kendisini geliştirmeye çalışır, kitaplar okur, kişisel gelişim kurslarına katılır ve sonunda yine Bilge’nin karşısına gelir.

Ancak çizgi sorusu yine aynıdır. Fakat kahramanımız bu defa Bilge’nin çizgisine daha farklı yaklaşır ve onun yarısını silmek yerine elleriyle kapatır.

Bilge başını umutsuzca sallar ve doğru cevabı bulabilmesi için ona bir yıl daha zaman verir. Kahramanımız bu süre zarfında kendisini daha da geliştirdikten sonra yine gelir. Ancak bu defa da ne yaptıysa, yere çizilen çizgiyi, Bilge’nin istediği gibi kısaltmayı başaramamıştır:

-Üstadım, ben sorununuzun cevabını, uzun zamandan beri düşünmeme rağmen bir türlü bulamadım. Bundan sonra bulabilme umudumu da kaybettim. Rica etsem, bu çizgiyi siz kısaltabilir misiniz?

Bilge, yerden aldığı dal parçasıyla, bu çizginin hemen yanına

daha uzun bir çizgi çizer:

-İşte şimdi kısaldı.

X X

Kapitalizm, aşırı kâr hırsıyla, bazı iş insanlarının, çalışanların yarattığı artı değere daha fazla el koymasını sağlayarak, zenginliklerine zenginlik katabilir. Ancak gelişmenin, büyümenin tek yolu bu mudur?

Devlet, millet veya insanlık olarak, hep birlikte üretmek, kalkınmak, zenginleşmek yalnızca bir hayal midir? Yırtıcı hayvanlar gibi, hayatta kalmak için, rakip olarak gördüklerimizi sürekli yok etmek zorunda mıyız?

Hoşça kalın…

Yazı Tarihi : 16.12.2019